FOTO | Ihsane Jarfi-Dag tegen holebifobie en transfobie in het teken van sport

31/03/2017 - 15:20
Beeld: Yves Aerts
Mars tegen LGBT-fobie
De Fondation Ihsane Jarfi organiseerde op donderdag 30 maart een conferentie over holebifobie en transfobie in Luik. Samen met Arc-en-Ciel Wallonie, RainbowHouse Brussels, çavaria, het Maison des Sciences de l'Homme van de Universiteit Luik, Unia en de Stad Luik organiseert de Fondation Ihsane Jarfi een Dag tegen holebifobie en transfobie.

Ihsane Jarfi (31) was een Luikse man die in april 2012 werd vermoord omwille van zijn homoseksualiteit. Sinds 2014 organiseert de Fondation Ihsane Jarfi, opgericht door Hassan Jarfi, de vader van Ishane, een mars ter nagedachtenis van zijn zoon en alle slachtoffers van holebi- en transfoob geweld.
 
Jeroen Borghs, woordvoerder van çavaria, was er de hele dag bij. 

Voetbal

Op het programma stond onder meer een debat over holebi's in de sport en in het bijzonder in het voetbal. Naast leden van het LGBT-middenveld stuurde voetbalclub KAA Gent zijn communitymanager naar Luik. 
 
"KAA Gent is een familie en haar leden zijn divers. De eerste bezorgdheid van de ploeg is de fans. Een homofoob of racistisch spreekkoor kwetst in eerste plaats de eigen supporters, niet de tegenspeler", vertelde Wim Beelaert. Verder werkt KAA Gent duidelijk op drie niveaus: de spelersgroep en personeel, de fans / community / KAA Gent-familie, en de andere voetbalclubs in Gent. 
 
Via samenwerking met andere lokale clubs en amateurclubs proberen ze hun visie op diversiteit uit te dragen. Het gebrek aan training voor voetbaltrainers werd aangestipt. Het merendeel van de (jeugd)trainers heeft geen enkele opleiding genoten. Niet op vlak van omgaan met jongeren, laat staan op vlak van diversiteit.

KBVB

An De Cock van de Koninklijke Belgische Voetbalbond vertelde dat er vooruitgang wordt geboekt maar dat het traag gaat. Het is heel moeilijk om mensen te vinden die openlijk willen praten over homo-zijn in het voetbal. Het recente campagnefilmpje in het kader van Heroes of Football met Dries Mertens en een jonge Nederlandse voetballer die vertelt over homo zijn, heeft volgens haar wel een grote impact.
 
Bij gebrek aan rolmodellen is het aan bondgenoten (allies) om de aandacht op holebifobie in de sport te vestigen in de hoop zo een klimaat te creëren waar een coming-out mogelijk is.
 
Er werd ook stilgestaan bij de enorme druk die op voetballers, en sporters in sommige andere takken, komt te liggen die hun coming-out doen. 

Canada

De Canadese voetballer David Testo kon hier uit eigen ervaring over getuigen. Hij zei dat de omstandigheden voor een coming-out goed moeten zijn. Je moet zelf sterk in je schoenen staan en je moet aanvoelen dat het moment daar is om die stap te zetten. Maar je moet ook de juiste omkadering hebben. 
 
Teamgenoten die het al wisten, steunden hem en een journaliste die zijn team al jaren volgde en waarmee hij een band had opgebouwd, begeleide zijn gemediatiseerde coming-out. Hij wou geen groot spektakel, eerder een ingetogen artikel waarin hij zijn coming-out kon doen. 
 
Ondanks al die voorbereiding en steun was hij toch niet voorbereid op wat er volgde. Andere media pikten zijn verhaal razendsnel op. Ook de impact op zijn familie had hij niet zien aankomen. Ze zijn zeer religieus en wonen in een conservatieve streek in Amerika. Zijn coming-out heeft hen dus ook onder enorme druk gezet. Iets waar ze niet op voorbereid waren. Zijn moeder werd de dag nadien belaagd door journalisten.

Mooiste lichaam

De manier waarop media omgaan met coming-outs in heteronormatieve sporttakken laat nog te wensen over, al is er verbetering waar te nemen. Jon Landa van de European Gay and Lesbian Sport Federation herinnert zich nog dat hij door de VRT geïnterviewd werd tijdens de worldOutgames in Antwerpen. Het ging over de zwemcompetitie gaan. De eerste vraag die hij kreeg was echter wie het mooiste lichaam had in het bad.
 
Het panel erkent ook wel de moeilijke situatie voor de pers en voor sporters die zich outen. Enerzijds willen we dat er op een coming-out gedaan kan worden op een manier die niet problematiseert, anderzijds is de holebi- en transgenderbeweging wanhopig op zoek naar rolmodellen om in de schijnwerpers te plaatsen.

Mannen en vrouwen

Cecilia Nessi van de Universiteit Luik wees ook op de verschillende standaarden voor mannen en vrouwen en de rol die stereotypen spelen. Een homoman wordt geassocieerd met verwijfdheid en dat staat gelijk met niet sterk zijn, niet goed zijn in sport. 
 
De stereotypen rond lesbische vrouwen verhogen dan weer de status in de sportwereld. Als er dan gezocht wordt naar mensen om mee te werken aan campagnes tegen holebifobie in de sport zoekt men specifiek naar vrouwen die niet voldoen aan die stereotypen. Men wil tonen dat 'een vrouwelijke vrouw' ook goed kan zijn in sport, dat het niet allemaal lesbiennes zijn. Dit is natuurlijk fout om meerdere redenen. Het zou er eigenlijk gewoon niet mogen toe doen of je nu man of vrouw bent, mannelijk of vrouwelijk, transgender of cisgender, holebi of hetero.

Onderwijs

Het debat ging eveneens over de rol van onderwijs. Het feit dat veel scholen jongens en meisjes opsplitsen voor lichamelijke opvoeding verbaasde Christian Rudlph van de Lesben und Schwulenverband Berlin-Brandenburg uit Duitsland aangezien dat daar heel weinig gebeurt. 
 
Mister Gay Belgium 2016 Raf Van Puymbroeck getuigde dat hij zich vroeger niet volledig op zijn gemak voelde tussen de stoerdoenerij van de jongens tijdens de lessen lichamelijke opvoeding. In zijn hoedanigheid als docent aan de Thomas More-Hogschool probeert hij wat te doen aan het zeer genderbinaire sportonderwijs in Vlaanderen door sportleerkrachten in opleiding attent te maken op genderstereotypen en de manier waarop ze verschillend omgaan met jongens een meisjes.

Excuustruus

Cecilia Nessi vertelde ook over hoe er in gemengde voetbalcompetities met vrouwen wordt omgegaan. Volgens de regels moet er altijd één vrouw op het veld staan. Het resultaat is dat er maximum één vrouw per team op het veld stond. Een goal gemaakt door een vrouw telde ook dubbel. De vrouw moest dan ook altijd in de spits spelen en de bal gewoon als laatste aanraken voor die in het doel verdween. Een absurde situatie.
 
Raf vulde aan dat hij heel slecht was in voetbal. Toen hij nog studeerde voor sportleerkracht werden dezelfde regels toegepast voor vrouwen. Hij vond dat een beetje idioot. Hij kon niet voetballen en zijn doelpunten telden enkelvoudig, terwijl zijn klasgenote die profvoetbalster was dubbele punten kreeg voor een doelpunt. Het roept de vraag op het niet beter is mensen naar competentie in te delen. Gelijkaardig aan de gewichtklassen in andere sporten.

Ongelijkheid

Cecilia wees er ook nog op dat sport een van de laatste domeinen in de maatschappij is die een scheiding tussen mannen en vrouwen aanhoudt. En hoe ongelijk die scheiding is. Een mannelijke trainer kan zonder problemen vrouwen trainen. Maar een vrouwelijke trainer die een man coacht? "Daar heeft zij toch de competenties niet voor?", klinkt het dan.

Mars

Na het debat was er een mars die vertrok van de Cité Miroir, langs het stadhuis naar het herdenkingsmonument voor Ihsane Jarfi trok. Daar werd er een stilte in acht genomen en werden bloemen neergelegd. Hassan Jarfi gaf er een toespraak. Daarna ging de mars verder tot aan het Maison Arc-en-Ciel van Luik en werden de deelnemers binnen uitgenodigd.
 
Vertegenwoordigers van verschillende organisaties, waaronder çavaria en Mister Gay Belgium, werden daarna ontvangen op het stadhuis. Daar werden ze toegesproken door vertegenwoordigers van de Stad Luik, de Universiteit Luik en Waals minister voor Gelijke Kansen Isabelle Simonis (PS).

Bron: 

Eigen verslaggeving

Hier niet op klikken aub